Thailand UnlockedThailand Unlocked

Drie uur. Drie wijken. Waarom ik hier steeds terugkom in Bangkok.

Talat Noi, Song Wat en Chinatown: de route die ik zelf loop, iedere keer dat ik in Bangkok ben.

Tim eet streetfood voor een blauwe deur in Bangkok

Als mensen me vragen waar ze moeten beginnen in Bangkok, stuur ik ze bijna altijd deze kant op.

Niet naar de tempels. Niet naar een skybar.

Maar naar de oude wijken langs de Chao Phraya.

In drie uur wandel je door Talat Noi, Song Wat en Chinatown. Drie buurten naast elkaar. En toch voelt iedere buurt anders.

Ik denk dat je Bangkok nergens beter leert kennen.

Talat Noi

Je begint tussen autowerkplaatsen, street art en kleine eetkraampjes.

Talat Noi betekent letterlijk kleine markt. Een van de eerste Chinese handelswijken van Bangkok, en dat zie je nog steeds. Een tempel naast een garage. Wierook naast graffiti.

Mijn eerste stop is Duck Noodle House.

Twee generaties. Hetzelfde recept. Gestoofde eend en gans, platte eiernoedels, orgaanvlees erbovenop. Gewoon in de Michelin Guide vermeld.

In Bangkok gaan Michelin en een plastic krukje moeiteloos samen.

Kom rond lunchtijd. De gans is vaak eerder op dan de rest van de dag.

Loop daarna naar 965BKK.

Een tweehonderd jaar oud Chinees koopmanshuis, na een restauratie veranderd in café, kunstruimte en conceptstore. Bestel de clarified watermelon. Smaakt als een cocktail, zit geen druppel alcohol in. Of de mushroom chai, als je van experimenteel houdt.

Even verderop ligt Mother Roasters.

Buiten motoronderdelen en graffiti op de muur. Waarschijnlijk staan er mensen een foto van te maken, het is een beetje een TikTok plek geworden. Boven zet Pa Pim, inmiddels in de zeventig, al dertig jaar koffie. Een modern koffieconcept, en dat is het juist door het vintage pand eromheen. De koffie is gewoon erg goed.

Ga zitten. Er is geen haast.

Song Wat

Van Talat Noi wandel je in een paar minuten naar Song Wat.

Misschien mijn favoriete straat van Bangkok.

Song Wat betekent letterlijk door de koning getekend. Rama V tekende de route zelf met potlood na een grote brand in 1892. Jarenlang draaide hier alles om rijst en specerijen. CP Group en ThaiBev zijn hier ooit in de pakhuizen begonnen.

Toen de handel wegtrok, werd het stil.

Nu zitten er koffiebars. Vintagewinkels. Restaurants. Maar kijk je omhoog, dan zie je nog steeds hetzelfde pakhuis.

Loop vooral af en toe een winkel binnen. Dat is het leukste aan deze straat. Soul Songwat is een voormalig pakhuis met vintagewinkels, cafés en een terras aan de rivier. Verderop zitten kleinere zaken met van alles, van parfum tot tweedehands kleding.

Aan de rivier staat de Holy Rosary Church, ook wel Wat Kalawar. Gebouwd door Portugese katholieken die zich hier vestigden na de val van Ayutthaya. De crèmekleurige gevel zie je al vanaf het water.

Voor een korte pauze loop ik meestal naar NAAM 1608, verstopt in een steegje net van Song Wat af, direct aan de rivier. Gerestaureerd houten huis. Boten die voorbijvaren terwijl je zit. Overdag rustig met een koude Leo. 's Avonds zit het snel vol, dus reserveer als je er dan naartoe wilt.

Chinatown en Yaowarat

Loop je vanuit Song Wat de markt in, dan voel je het verschil meteen.

Meer geluid. Meer geuren. Meer mensen.

Wat me iedere keer weer opvalt: hoeveel winkels precies hetzelfde verkopen, in dezelfde straat, en toch bestaan ze allemaal al jaren. Blijkbaar is er plek voor iedereen die ergens goed in is.

Mijn favoriete stop is JOK One Table.

Een paar tafeltjes in een steegje. Een vermelding in de Michelin Guide. Dumplings met veel garnaal, knoflook en sojasaus. Begon ooit letterlijk met één tafel. Vandaar de naam.

Op Yaowarat zelf sla je Guay Jub Ouan Pochana niet over. Gerolde rijstnoedels in een pittige, peperige bouillon met krokant buikspek. Ook Michelin vermeld.

Toe aan een koud biertje? Shanghai Mansion.

Meer dan 130 jaar oud. Ooit een Chinese opera, een effectenbeurs en een textielhandel. Nu een hotel waar 's avonds vaak live jazz speelt op het terras aan de straat.

Sluit af in Soi Nana, de kleine steeg naast Chinatown.

Wallflowers is overdag een bloemenwinkel met een café. Zodra het donker wordt, verandert dezelfde plek in een rooftopbar. Op vrijdagavond speelt er vanaf 21:00 uur vaak een goede liveband. Je kunt er net zo goed eten als een cocktail drinken.

Een paar deuren verder zit Ba Hao. Daar kom ik bijna iedere keer terug.

Klein. Intiem. Ze proberen hier niet alles te doen, alleen waar ze goed in zijn. De eigenaar is opgeleid als chef bij het Mandarin Oriental, denk aan een Negroni met ginseng. Bestel de eendenwontons en sluit af met het sesamzaad toetje.

Praktisch

Begin rond vier uur 's middags. Dan loop je Chinatown in precies als Yaowarat tot leven komt.

Met een paar tussenstops ben je drie tot vier uur onderweg.

Neem water mee, het is warm. Controleer vooraf de openingstijden van kleinere zaken, die veranderen hier nog weleens.

Deze route loop ik bijna iedere keer als ik in Bangkok ben.

Niet omdat het de bekendste plekken zijn. Maar omdat deze drie buurten voor mij laten zien waarom ik zo graag terugkom naar Bangkok.

Een familiebedrijf naast een conceptstore.

Een tempel naast een garage.

Een Michelin-vermelding in een steegje met één tafeltje.

De route ligt vast.

Wat je onderweg tegenkomt niet.

Een nieuw café.

Een pakhuis dat net open is.

Een winkeltje waar je de vorige keer nog langs liep.

Daarom kom ik hier steeds terug.

Bekijk alles wat er te doen is in Bangkok →

Kom je binnenkort naar Bangkok en wil je een route die past bij jouw reis? Stuur me gerust een bericht. Ik denk graag met je mee.

Deze post staat ook op Substack →

Wil je dit zelf gebruiken onderweg?

Bekijk 3 Uur, 3 Wijken Bangkok →