Thailand is goedkoop.

Thailand is goedkoop.

Tenminste, dat is wat je vaak hoort.

En ja, er zit een kern van waarheid in. De kosten van levensonderhoud zijn lager. Het klimaat is gratis. De kwaliteit van leven is hoog. En onder de streep kun je hier vaak goedkoper ondernemen dan in Nederland.

Maar zodra je hier daadwerkelijk een bedrijf runt, ontdek je dat er behoorlijk wat kostenposten zijn waar je vooraf niet altijd aan denkt.

Een stoel of tafel die niet binnen één regenseizoen wegrot in de jungle, kost hier ook gewoon geld.

Goede steak? Import.

Olijfolie? Import.

Wijn? Import.

Roomboter? Import.

Alles wat je niet lokaal kunt inkopen, betaal je extra voor. Invoerrechten en belastingen komen erbij. En als je, zoals wij, op een eiland zit, komt het transport daar nog bovenop.

Onze wijnklimaatkast kwam bijvoorbeeld per vissersboot.

Dan hoop je vooral dat het een beetje droog blijft onderweg.

Personeel is goedkoper dan in Nederland. Dat klopt.

Maar op Koh Kood hoort een personeelswoning er in de praktijk gewoon bij. Alleen de woning van mijn chef kost ongeveer 13.000 baht per maand. Zo'n €340.

En dan is er nog de papierwinkel.

Advocaten. Vergunningen. Licenties. Werkvergunningen. Visa.

Kosten die je in Nederland ook kent, maar die hier vooral meer tijd, geduld en soms wat extra uitzoekwerk vragen.

Ondernemen in Thailand vraagt uiteindelijk dezelfde professionaliteit als ondernemen in Nederland.

Alleen de regels zijn anders.

En misschien is dat wel het belangrijkste verschil.

Je kunt hier goedkoper leven. Je kunt hier goedkoper personeel aannemen. En op sommige punten kun je als ondernemer absoluut goedkoper uit zijn.

Maar goedkoop betekent niet automatisch eenvoudig.

Ik ervaar dat elke dag opnieuw in ons hotel en restaurant op Koh Kood.

Thailand is goedkoper om in te ondernemen.

Maar goedkoop ondernemen?

Dat is iets anders.